OBIEKTU KOMUNIKACJI HISTORYCZNEJ CENTRUM DIALOGU „PRZEŁOMY”
Muzeum Narodowe w Szczecinie
w ramach konkursu organizowanego przez SARP Szczecin
Zespół konkursowy w składzie:
architekci:
Paweł Gałeczka - (Novastudio)
Tomasz Grzyb - projektant (Mae i Grzyb architekci)
Hiroyuki Mae - projektant (Mae i Grzyb architekci)
Kamila Cieśla-Gałeczka - (Novastudio)
IDEA
Idea Centrum Dialogu „Przełomy” poszerza przesłanie jakie niosą ze sobą przestrzeń Placu Solidarności oraz rzeźba poświęcona ofiarom Grudnia ’70 : „Anioł Wolności”. Projektowana przestrzeń publiczna dedykowana jest w teraz historii całego Pomorza Zachodniego i jego wielokulturowej społeczności. Dlatego też projekt przestrzeni publicznej Placu Solidarności ma na celu wzmocnienie kompozycyjnego znaczenie pomnika „Anioł Wolności”. Kolejnym zamierzeniem projektowym jest uwolnienie placu dla większych zgromadzeń oraz stworzenie miejsca sprzyjającego interakcjom międzyludzkim. Te mają bowiem na celu budować więź kulturową i społeczną.
Pamięć i szacunek dla ofiar Grudnia ’70 jest podstawą do budowy nowej, często trudnej do zaakceptowania tożsamości. Centrum Dialogu ma za zadanie stworzenie nowej tożsamości poprzez pojednanie i procesy edukacyjne, które odsłaniają historię i pozwalają załagodzić narastające przez lata konflikty.
URBANISTYKA
Głównym celem projektowanego obiektu było stworzenie tła dla rzeźby „Anioła Wolności”, w postaci wygiętych i poprzesuwanych względem siebie pasm budynku, zlokalizowanych tuż za pomnikiem. Utworzono układ widownia – scena. Scenografia ulega zmianie dzięki ludziom i zachodzącym między nimi interakcjom, ale niezmiennymi elementami scenografii są: nowokształtowany plac, projektowany płytki zbiornik wodny we wnętrzu którego zlokalizowano Anioła oraz projektowany budynek Centrum Dialogu „Przełomy”. „Anioł Wolności” zajmuje w projekcie należne mu miejsce – na scenie.
Budynek Centrum Dialogu nanizany jest na oś wch-zach pomnika, a jego południowa elewacja kończy się na osi widokowej Brama Królewska – Kościół św. Piotra i Pawła.
Szacunek dla bohaterów Szczecina, historii Szczecina i architektury Szczecina jest podstawą dla projektantów do budowy Centrum Dialogu „Przełomy”.
Proponowana lokalizacja budynku w przestrzeni może nieść ze sobą zaletę, taką jak oddalenie od Trasy Zamkowej i ograniczenie natężenia hałasu.
Lokalizacja głównego wejścia po stronie południowej, w okolicy kościoła św. Piotra i Pawła tuż przy pieszym wejściu na plac od strony starówki i dawnych domkach profesorskich, zachęca do zwiedzenia Centrum lub do odpoczynku w zlokalizowanej tu kawiarni.
Łukowa forma projektowanego budynku przejawia się również w rozwiązaniu posadzki na Placu Solidarności, nadając nowy kierunek placowi, wieńcząc go tym samym od wschodu.
Ważnym rozwiązaniem dla projektantów było ukształtowanie bryły budynku w sposób niezakłócający układ komunikacyjny w obrębie placu. Piesi mogą poruszać się w każdym kierunku, zarówno po obrysie, jak i po przekątnych placu.
FORMA
Bryła Centrum Dialogu „przełomy” ma być podporządkowana założeniom urbanistycznym oraz wymogom funkcjonalnym. Projektowany budynek składa się z czterech wygiętych brył, okalających „Anioła Wolności”. Wygięcie to ma spowodować optyczne zawężenie widoku wnętrza – zwiedzający z jednego końca sali nie widzi wszystkich eksponatów zlokalizowanych na drugim krańcu sali. Podobnie jak jedna strona „konfliktu” nie widzi historii i racji drugiej strony „konfliktu”. Za sprawą „odsłaniania” historii (eksponatów) wszystkich skonfliktowanych stron w Centrum Dialogu, odbywa się proces edukacyjny, a z czasem następuje przełom i tworzenie nowej tożsamości poprzez pojednanie i zrozumienie.
Każda z zakrzywionych brył zaprojektowana została w innej wysokości i w przekroju poprzecznym, a szczególnie w rysunku elewacji budynku tworzy się rodzaj „szczytu schodkowego”, charakterystycznego dla zabytkowych budynków otoczenia.
STRUKTURA FUNKCJONALNO-PRZESTRZENNA
W trzech pierwszych pasmach budynku (od strony wschodniej) zlokalizowane zostały sale ekspozycyjne. Podział formalny przestrzeni ekspozycyjnej na trzy sale o rożnych wysokościach, jak również możliwość łączenia sal w jedną większą przestrzeń ekspozycyjną daje możliwość różnorodnej aranżacji. W ostatnim paśmie budynku (od strony zachodniej) zlokalizowano funkcje holu, kawiarni, przestrzeni administracyjnych oraz sanitariatów.
Salę konferencyjną, ze względu na mniejsze zapotrzebowanie światła dziennego oraz wymogi akustyczne zdecydowano się zlokalizować na poziomie podziemnej kondygnacji, zapewniając jej tym samym niezależne wyjście ewakuacyjne na poziom terenu. Na kondygnacji -I zlokalizowane zostały również funkcje techniczne oraz dodatkowe sanitariaty.
Wjazd techniczny zapewniony został z ul. Małopolskiej bezpośrednio do sali wystawowej.
